Gdy materiał ferromagnetyczny jest magnesowany w jednym kierunku, nie powróci on do namagnesowania zerowego po usunięciu przyłożonego pola magnesującego. Jeżeli do materiału przyłożone jest naprzemienne pole magnetyczne, jego namagnesowanie będzie przebiegać według pętli zwanej pętlą histerezy.

Brak możliwości podążania po krzywej magnesowania jest właściwością zwaną histerezą. Związana jest ona z istnieniem w materiale domen magnetycznych. Gdy domeny magnetyczne są przekierowywane, potrzebna jest pewna ilość energii do ich powrotu. Ta właściwość materiałów ferromagnetycznych jest przydatna jako "pamięć magnetyczna".

Materiały ferromagnetyczne o pewnych składach zachowają przyłożone namagnesowanie przez czas nieskończony i są przydatne jako "magnesy trwałe". Aspekty pamięci magnetycznej tlenków żelaza i chromu czynią je przydatnymi do rejestracji dźwięków na taśmie i do magnetycznego zapisywania danych na dyskach komputerowych.

Zwykle wykreśla się magnetyzację M próbki jako funkcję siły pola magnetycznego H, ponieważ H jest miarą zewnętrznie przyłożonego pola, które wywołuje magnetyzację.

Histereza w rejestracji magnetycznej

Z powodu histerezy, sygnał wejściowy na poziomie wskazywanym przez linie przerywaną dawałby magnetyzację pomiędzy C i D, zależnie od bezpośrednio poprzedniej historii taśmy (tzn. sygnału poprzedzającego). Tej wyraźnie niepożądanej sytuacji zapobiega się za pomocą wstępnego sygnału polaryzacyjnego bias, który przestawia ziarna tlenku wokół ich pętli histerezy tak szybko, że średnie namagnesowanie wynosi zero, gdy nie jest przyłożony żaden sygnał. Wynik tego sygnału bias jest taki jak wirowe pole magnetyczne, które spada do zera, jeżeli nie ma nakładania innego sygnału. Jeżeli występuje sygnał, przesuwa on sygnał bias tak, że pozostawia on namagnesowanie resztkowe proporcjonalne do sygnału przesuwającego.

Koercyjność i magnetyzm szczątkowy w magnesach trwałych

Dobry magnes trwały powinien wytwarzać silne pole magnetyczne przy niskiej masie i powinien być odporny na wpływy, które mogą go rozmagnesowywać. Pożądane właściwości takich magnesów są zwykle podawane jako magnetyzm szczątkowy i koercyjność materiałów magnetycznych.

Gdy materiał ferromagnetyczny jest magnesowany w jednym kierunku, nie powróci on do namagnesowania zerowego po usunięciu pola magnesującego. Wielkość namagnesowania pozostającego przy zerowym polu magnesującym nazywana jest magnetyzmem szczątkowym lub remanencją.

To namagnesowanie musi być sprowadzane do zera poprzez przyłożenie pola w przeciwnym kierunku; wielkość przeciwnego pola magnesującego wymaganego do jego rozmagnesowania zwana jest koercyjnością. Jeżeli do materiału przykładane jest naprzemienne pole magnetyczne, jego namagnesowanie będzie przebiegać wzdłuż pętli zwanej pętlą histerezy.

Brak możliwości podążania po krzywej magnesowania jest właściwością zwaną histerezą, która związana jest z istnieniem w materiale domen magnetycznych. Gdy domeny magnetyczne są przekierowywane, potrzeba pewnej energii do ich powrotu. Ta właściwość materiałów ferromagnetycznych jest przydatna jako "pamięć magnetyczna". Materiały ferromagnetyczne o pewnych składach zachowają przyłożone namagnesowanie przez czas nieskończony i są przydatne jako "magnesy trwałe".

Referencje: http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/solids/hyst.html

  Informacja pochodzi ze źródeł firmy Kroll Ontrack
  Diskus Polska jest Autoryzowanym Partnerem firmy Kroll Ontrack